TamSaha 258. Sayı / Mayıs 2026

uigi Meroni, 24 Ş ubat 1943’te İ tal- ya’nın İ sviçre sınırındaki kenti Como’nun güzel sokaklarında do ğ du. Meroni, hayatın acı yü- züyle henüz 2 ya ş ında babasını kaybetti ğ inde tanı ş tı. Como’nun yıllarca en büyük geçimkayna ğ ı ipek üretimiydi. Annesi dokuma i ş çisiydi, o da ipek tezgâhlarının arasında çalı ş arak büyürken esteti ğ i ve tasarımı ruhuna i ş ledi. Gençli ğ inde ipek kravatlar tasar- lıyor ve resimyapıyordu. Resim tutkusu hayatının sonuna kadar da sürdü ama en büyük yetene ğ i futbol sahalarında ortaya çıktı. Ş ehrin tozlu sahalarında ke ş fe- dildi ğ inde de 17 ya ş ında Como formasıyla Serie B’de sahaya çıktı ğ ında da 7 numaralı forma- nın üzerine nasıl yakı ş tı ğ ını gö- renler, onun sıradan bir futbolcu olmayaca ğ ını biliyordu. 1962- 1963 sezonunda Genoa’ya trans- feriyle Serie A’ya adım attı. Vasat geçen ilk sezondan sonra ikinci sezonunda man ş etlerde yer al- masına neden olan ş ey attı ğ ı gol- ler ya da asistleri de ğ ildi. Doping kontrolünü, örnekleri otelde unuttu ğ u gerekçesiyle gerçek- le ş tiremeyince 5 maç ceza aldı. 1948 yılının Nisan ayında Tori- no’da, Mauriziano Hastanesi’nin koridorlarında bir ba ş ka bebek dünyaya gözlerini açıyordu; Atti- lio Romero. Romero, Meroni’nin aksine konforlu bir dünyanın içine do ğ mu ş tu. Babası Profesör Andrea Romero, kentin saygın nörologlarından biriydi. Attilio çocuklu ğ unda Superga fâciası- nın yasının tutuldu ğ u evlerinde, Torino’nun bordo formasının efsane hikâyelerini dinleyerek büyüdü. E ğ itimine devam etti ğ i okul sırala- rında, zihninde sadece dersler yoktu, her pazar stadyumda izleye- ce ğ i Torino’nun hayali de vardı. Attilio için futbol, hayatın tam merkezindeydi. 1964 yılına gelindi ğ inde bu iki farklı hayatın çizgisi, Torino’nun kalbinde kesi ş meye ba ş ladı. Torino’nun ef- sane olacak ba ş kanı Orfeo Pianelli, kulübü ya ş anan felâket sonrası dönemden çıkarıp eski ş anına kavu ş turmak için “La Farfalla”yı (Kelebek) yani Gigi Meroni’yi Genoa’dan transfer etti. Taraftarlar çılgına dönmü ş tü. Meroni, İ talya’da bir moda ikonu, magazin sayfala- rında yıldız bir isimdi. Uzun saçları, damla gözlükleri, tasmalı tavu ğ unu sokakta gezdirmesi ve ünlü Cris- tiana Uderstadt ile ya ş adı ğ ı “yasak” a ş kla İ talya’nın enmuhafazakâr döneminde bir özgürlük anıtı gibi toplumun önündeydi. Penaltı atmayı sevmezdi, hep estetik hareketlerin, spektaküler gollerin pe ş indeydi. Bu sırada 16 ya ş ında bir lise ö ğ ren- cisi olan Attilio Romero, tribündeki koltu ğ unda büyülenmi ş bir hâlde 7 numarayı izliyordu. Romero, Me- roni’ye adeta taparcasına hayrandı. Odasının her yerini Meroni poster- leriyle donatmı ş , idolünün saç mo- delini birebir kopyalamı ş tı. İ kisi de aynı ş ehrin, aynı semtin, aynı Corso Re Umberto Caddesi'nin sâkinle- riydi. Meroni sahada Inter’e, Juven- tus’a diz çöktürürken; Romero tribünde “Meroni ele ş tirilmez!” diye ba ğ ırarak idolünü savunuyor, aynı caddede ya ş adıkları gerçe ğ iyle gu- rurlanıyordu. İ kisinin de İ talyan oto- mobillerine olan ba ğ ları, Torino’ya olan tutkuları ve aynı havayı soludukları o yıllar, çok sevdikleri otomobilinmotor sesinde son bulacaktı. Zamanın durdu ğ u an 15 Ekim 1967 Pazar günü, Torino ş ehri son yılların en güne ş li ve umut dolu ak ş amlarından birini ya- ş ıyordu. Comunale Stadı’nda Torino, Sampdoria’yı 4-2 ma ğ lup etmi ş , tri- bünler “Büyük Torino” ruhunun geri dönü ş ünü kutlamı ş tı. Meroni o gün gol atamamı ş , hatta maçın sonla- rına do ğ ru hakemle tartı ş tı ğ ı için oyun dı ş ı kalmı ş tı ama sahadaki o zarif “Kelebek” süzülü ş üyle yine herkesi büyülemi ş ti. Tribünde, üze- rinde Meroni’yi andıran kıyafetleri ve onun gibi taradı ğ ı saçlarıyla 19 ya ş ındaki Attilio Romero da vardı. Romero, maç çıkı ş ında bir taraftarla Meroni’nin performansı yüzünden kavga etmi ş , idolünü cansiperane savunmu ş tu. Genç Attilio, galibiyetin verdi ğ i ne ş eyle babasından ödünç aldı ğ ı arabasına bindi ğ inde, kalbinde sadece Torino ve Meroni sevgisi, bir de ehliyetini yeni almı ş olmanın verdi ğ i tasasız heyecan vardı. Aynı saatlerde Gigi Meroni, takım arkada ş ı Fabrizio Poletti ile Corso Re Umberto’daki evine do ğ ru yürü- yordu. Meroni’nin acelesi vardı; hayat arkada ş ı Cristiana Uderstadt ile bulu ş acak hemgalibiyeti hemde Cristiana’nın önceki evlili ğ inin sona ermesini kutlayacaklardı. Bu bo- ş anma, nihayet evlenebilecekleri 118 L Attilio Romero Olcay Deniz Çilingir Biri İ talya’nın en aykırı futbol ikonu, di ğ eri ise ona hayran bir lise ö ğ rencisi... Torino sokaklarının karanlı ğ ında kesi ş en iki hayat; birinin sonu, di ğ erinin ise bitmek bilmeyen vicdan azabı ve kefaret yolculu ğ una dönü ş en ebedi hapsi oldu… 119 Luigi Meroni, Torino’nun moda ikonu yıldızıydı... Bordo kelebe ğ in rüyası