TamSaha 262. Sayı / Eylül 2026

96 97 Orkestra ş efine veda F utbolda, icat edildi ğ i 1860’lardan sonra neredeyse bir asır boyunca katı bir kaide söz konusuydu. O da topla arası iyi olan oyunculardan hücumcu lar seçilirken, do ğ al yete- ne ğ inin fazlalı ğ ından ziyade iri ya- pılı, kaba saba olmasıyla ön plana çıkan oyunculardan da savunmacı yapılmaya çalı ş ılmaktaydı. Bir ba ş ka deyi ş le, genç bir futbolcu adayı, altyapıdan içeri adımını attı ğ ı anda e ğ er yetene ğ ini hemen belli ediyorsa gol kovalamaya yollan- makta, topla arası iyi olmayan fakat düzgün bir fizi ğ e sahip gençlereyse “Sen geride dur” denilmekteydi. 1960’lar ve 1970’lerle birlikteyse bu durumyava ş yava ş de ğ i ş ecekti. Helenio Herrera’nın pe ş pe ş e iki Avrupa ş ampiyonlu ğ u kazanan Inter’inde defansın en gerisinde oynayıp oyunu organize etmedeki becerisiyle de sivrilen Armando Picchi, dünya futbolunda libero kavramının yaygınla ş masını sa ğ la- yan ilk isimlerdendi. 1970’lerin ba ş ında Beyern Münih ve Federal Almanya Millî Takımı’nda Franz Beckenbauer’ın orta sahanın ortasından savunmanın en gerisine çekilmesiyle birlikte de savunma hatlarında aklı, oyun görü ş ü ve pas becerisi üst düzey olan bir oyuncu- nun kullanılması yeni bir kaide hâlini alacaktı. Yakla ş ık çeyrek asır boyunca, yani 1990’ların ortalarına kadar bu oyuncu genellikle libero olarak savunma hattının en geri- sinde kullanılmaktaydı. Tıpkı Picchi ve Beckenba- uer’da oldu ğ u gibi. 1980’lerin ba ş larında Mor- ten Olsen ve Gaetano Sci- rea, 1980’lerin sonlarında Ronald Koeman, 1990’larda da Fernando Hierro, Matthias Sammer ve Lau- rent Blanc gibi isimler, bu akımın en önemli temsilcileri olmu ş lardı. Hâlâ daha bu i ş in piri olarak kabul edilen Beckenbauer sonrasındaysa, kari- yerine tamda Beckenbauer’ın sah- neden çekildi ğ i 1970’lerin sonunda ba ş layan ve 1990’ların ortasına kadar da en üst düzeyde oynayan Franco Baresi’nin yeri elbette bir ba ş kaydı. Milan’ın tarihinin belki de en iyi döneminde takımın kaptanlı- ğ ını yapan ve o takımı savunmada bir orkestra ş efi gibi yöneten Ba- resi, hâliyle kulübün en büyük ef- sanelerinden birine dönü ş mü ş tü. Zaten futbolu bırakmasının ardın- dan da 6 numaralı forması Milan tarafından emekliye ayrılmı ş tı ki kırmızı-siyahlılar benzer bir ayrı- calı ğ ı Baresi hâricinde bugüne dek sadece onun takım arkada ş ı Paolo Maldini’ye tanımı ş lardı. İ lk idolü Gianni Rivera’ydı Franco Baresi, 8 Mayıs 1960’ta, Brescia yakınlarındaki Travagliato kasabasında dünyaya gelmi ş ti. Franco’nun Angelo ve Giuseppe ad- larında iki a ğ abeyi vardı ve ikisi de futbola son derece meraklıydı. Hâl böyle olunca Franco da a ğ abeylerini örnek alarak küçük ya ş ta top pe- ş inde ko ş maya ba ş layacaktı. Baresi karde ş lerin çocukluk dönemleri olan 1960’larda İ talyan futbolu Avrupa ve dünya çapında büyük etki sahibiydi. 1963’te Mi- lan’ın Ş ampiyon Kulüpler Kupası’nı kazanmasının hemen ardından 1964 ve 1965’te de kırmızı-siyahlı- ların ezeli rakibi Inter pe ş pe ş e bu büyük kupayı müzesine götürmü ş , 1969’a gelindi ğ indeyse Milan yeni- den Avrupa’nın zirvesine çıkmı ş ve böylece iki büyük Milano kulübü bu dönemi iki ş er Avrupa ş ampiyonlu- ğ uyla kapatmı ş tı. Ayrıca İ talya Millî 1980’lerin sonu ve 1990’ların ba ş ında Avrupa futboluna damgasını vuran Milan’ın savunmadaki beyni Franco Baresi, geçirdi ğ i bir akci ğ er ameliyatı ve gördü ğ ü onkolojik tedavinin ardından 31 Temmuz’da 66 ya ş ında hayatını kaybetti. Defansif yeteneklerini oyun kurma becerisiyle birle ş tiren efsane kaptan, sahada gerçek bir orkestra ş efi gibi yönetti ğ i Milan savunmasıyla futbol tarihine geçmi ş ti. Onur Erdem Franco Baresi