TamSaha 262. Sayı / Eylül 2026

134 135 Karada ğ ’ın dâhisi 1 DejanSavicevic 990’lı yıllarda futbol dünyasındaki en önemli ye- teneklerden biri Dejan Savicevic’ti. Ofansif orta saha, sol açık veya ikinci forvet olarak oynayabi- len Savicevic yüksek top tekni ğ i, sürati, ince pasları, keskin ş utları ve hepsinden önemlisi kusursuz oyun zekâsıyla yıl- dızla ş mı ş tı. Savicevic’in yetenek- leri üzerinde biraz daha açıklayıcı olmak gerekirse, iki ayrı kulüpte Avrupa ş ampi- yonlu ğ u ya ş amı ş ender futbolculardan biri olma- sına ra ğ men yetenekle- rinin kar ş ılı ğ ını tam mânâsıyla alamadı ğ ını söyleyebiliriz. Bunun ba ş lıca sebepleriyse biraz kolay sakatla- nabilen bir futbolcu olması ve tabiî ki Yugoslavya’nın ya ş adı ğ ı siyasî sorunlardı. Dejan Savicevic, 15 Eylül 1966’da o zamanki adı Titograd olan Podgorica’da dünyaya gelmi ş ti. Annesi Vojka ve babası Vladi- mir, bir demiryolu ta ş ıma ş irke- tinde çalı ş maktayken tanı ş ıp evlenmi ş lerdi ve Dejan onların ilk çocu ğ uydu. Çok geçmeden Goran adında bir o ğ ulları daha olacaktı. Dejan ve Goran, çocuk- luklarını evlerinin çevresindeki sokaklarda ya ş ıtlarıyla futbol oynayarak geçirmekteydi. Dejan’ın ne denli yetenekli oldu ğ u da o zamanlardan belli olmaktaydı. Dejan 13 ya ş ına geldi ğ indeyse tesadüfen kendisini izlemi ş olan Cedo Sakovic’in dikkatini çek- mi ş ti. Cedo Sakovic, alt liglerde kalecilik yapmaktaydı ama kuzeni Dragan Sakovic ş ehrin en önemli takımı olan Buducnost’un altyapısında antrenördü. Cedo, Dejan’ın yete- neklerini görünce hemen kuze- nine haber vermi ş , Dragan da Dejan’ı bizzat izlemesinin ardın- dan onu Buducnost’un altyapı- sına kaydettirmi ş ti. Ancak Dragan Sakovic’in yakla ş ık üç ay sonra Buducnost’un A takım antrenör kadrosuna alın- ması ve yerine gelen altyapı antrenörünün Dejan’ı bir gençler turnuvası için kadroya almaması, genç oyun- cunun Buducnost ile ba ğ larını koparmasına yol açacaktı. Buducnost altyapısındaki üç aylık bu tatsız maceranın ardın- dan Dejan yeniden sokaklara dönmü ş tü. O dönemde Titog- rad’da futsal turnuvaları gençler tarafından büyük ilgi görmek- teydi ve Dejan bir müddet bu turnuvalarda boy gösterecekti. 1981 yazına gelindi ğ indeyse yetenekleri bu kez OFK Titograd kulübünün altyapı antrenörle- rinden Vaso Ivanovic’in gözüne takılmı ş tı. Bu sayede de Dejan’ın yeni adresi OFK altyapısı olacaktı. Yakla ş ık bir buçuk yıl sonra, o günlerde 16 ya ş ında olan Dejan, OFK’nın A takımıyla birlikte an- trenmanlara da çıkmaya ba ş la- yacak, hatta sezonun devre arası döneminde de üç tane ha- zırlıkmaçında sahadaki yerini alacaktı. Bumaçlardan sonun- cusu, birkaç yıl evvel nâho ş bir ş ekilde ayrıldı ğ ı Buducnost’a kar ş ıydı. Dejan bumaçı, kendi- sini kanıtlamak için çok büyük bir fırsat olarak bellemi ş ti. Öyle ki maçtan önce yüksek ate ş i ol- masına ra ğ men sahaya çıkabil- mek için bunu antrenörlerinden gizlemi ş ti. Nihayet maçta yak- la ş ık yarım saat süre aldı ğ ında da sergiledi ğ i hünerleri, Buduc- nost Teknik Direktörü Milutin Folic’i onun transferine iknâ etmeye yeterli olmu ş tu. Ate ş li ate ş li oynaması Dejan’ın sonra- sında zatürreeye yakalanma- sına da sebebiyet vermi ş ti belki ama aynı esnada Buducnost’a transfer olması sayesinde bunu pek de dert etti ğ i söylenemezdi. Buducnost, o dö- nemde Karada ğ ’ın Yugoslav Birinci Ligi’nde yer alan tek kulübü konumundaydı. Genellikle kümede kalma mü- cadelesi veriyorlardı belki ama Karada ğ lı bir genç futbolcu için eri ş ilmesi gereken ilk önemli mertebe, Buducnost forması giyebilmekti. Dejan Savicevic de 1982-1983 sezonunun sonla- rında, iki maçta kısa süreli ğ ine olsa da bunu ba ş aracaktı. İ lk golünü Kızılyıldız’a attı 1983-1984 sezonundaysa Bu- ducnost’un forveti Zeljko Jano- vic’in sakatlı ğ ı nedeniyle teknik direktör Folic, 5 Ekim’de Kızılyıl- dız’la oynayacakları ligmaçında Savicevic’e ilk kez ilk on birde ş ans verecekti. Bumaç, kendi seyircisi önünde ülkenin en büyük takımına kar ş ı oynadı ğ ı için Buducnost adına da bir bakıma sezonun en önemli maçıydı. Kar ş ıla ş ma uzun süre golsüz e ş itlikle devam etse de 81’inci dakikada Savicevic sahneye çıkmı ş ve profesyonel futbol kariyerinin ilk golünü Kızılyıldız a ğ larına bırakarak ta- kımının sahadan 1-0’lık galibi- yetle ayrılmasını sa ğ lamı ş tı. Ancak bu parlak ba ş langıca ra ğ men Savicevic, henüz 17 ya- ş ında olmasının da etkisiyle, o sezonun geri kalanında yine yedek oyuncu olarak tercih edilecek ve yalnızca altı maçta daha süre alabilecekti. 1984- 1985 sezonuyla birlikteyse genç oyuncu artık Buducnost’un banko isimlerinden biri hâline gelecekti. Kendisi bu sayede çok geçmeden Yugoslav futbolunun ba ş lıca yeni yıldız adayları ara- sında da anılmaya ba ş layacaktı. Savicevic, Buducnost’ta düzenli olarak oynadı ğ ı iki sezonun ar- dındansa 20 ya ş ına geldi ğ inde Yugoslavya Millî Takımı Teknik Direktörü Ivica Osim tarafından Amillî takım aday kadrosuna da davet edilecekti. Genç oyuncu millî forma altındaki ilkmaçı- Kızılyıldız’a tarihinin ilk Avrupa ş ampiyonlu ğ unu ya ş atan isimlerden biri olan Dejan Savicevic, sonrasında gitti ğ i Milan’da da bu ba ş arısını Ş ampiyonlar Ligi finallerinin en güzel gollerinden biri atarak tekrarlamı ş ve Milan taraftarları kendisine “Il Genio” yani “dâhi” lakabını takmı ş tı. Unutulmaz oyuncu bu ay 60 ya ş ını geride bırakacak. Onur Erdem