TamSaha 262. Sayı / Eylül 2026

kımının ilk penaltı atı ş ında topu üstten auta gönderecekti. 24 gün önce sakatlanmasının ardından son anda maça yeti ş mi ş , üstüne de 120 dakika ter dökmü ş bir oyuncuya penaltı kullandırmanın nasıl bir teknik direktör tercihi oldu ğ uysa bumaçın ardından fazlasıyla sorgu- lanacaktı. Sonrasında Massaro ve Roberto Baggio’nun da kullandık- ları atı ş ları de ğ erlendirememesi üzerine de Brezilya kupayı kucakla- yan taraf oluyordu. Oynamadı ğ ı ama kadroda oldu ğ u 1982 Dünya Kupası’ndan bir ş ampiyonlukma- dalyasıyla dönen Baresi, forma giy- di ğ i 1990 ve 1994 Dünya Kupalarının her ikisinde de penaltılarla elenme hüznünü ya ş amı ş tı. Üstelik bunla- rın ikincisi finaldeydi ve kaçan pe- naltılardan birinin altında da onun adı yazıyordu. Yine de Baresi, Dünya Kupalarında altın, gümü ş ve bronz madalya elde etmi ş sayılı oyuncu- lardan biri olarak tarihteki yerini almı ş tı (Bunu daha önceden Franz Beckenbauer, Horst-Dieter Hött- ges, Sepp Maier, Wolfgang Overath ve Jürgen Grabowski ba ş armı ş tı. Daha sonrasındaysa Miroslav Klose de bu isimler arasına girecekti). Dünya Kupası ş okunun ardından 1994-95 sezonuna geçildi ğ inde Milan’ın ligdeki üst üste dördüncü ş ampiyonlu ğ unu kazanma hayalleri de suya dü ş üyor ve kırmızı-siyahlı- lar ligi, Juventus’un ardından ikinci sırada tamamlıyordu. Öte yandan Kıtalararası Kupa finalinde de bu kez i ş ler yolunda gitmezken Arjan- tin temsilcisi Velez Sarsfield’a 2-0 ma ğ lup olunacaktı. Teselli ikrami- yesiyse UEFA Süper Kupa’dan geli- yor ve Arsenal’e 0-0 ve 2-0’lık sonuçlarla üstünlük sa ğ lanıyordu. Ş ampiyonlar Ligi’ndeyse Milan sezona pek iyi ba ş lamasa da sonradan açılıyor ve çeyrek finalde Benfica’yı, yarı finalde de Paris St. Germain’i gol yemeden eleyerek finale yükseliyordu. Ne var ki kar ş ı- larında, ilk tur grup a ş amasında di ş geçiremedikleri Ajax vardı. Viyana’daki finalde de Milan’ın ş ansı Hollandalılara kar ş ı tutmaya- cak ve bitime be ş dakika kala eski dost Frank Rijkaard’ın pasında topla bulu ş an Patrick Kluivert’ın a ğ ları havalandırması neticesinde de Ajax mücadeleden 1-0 galip ayrılarak kupayı Amsterdam’a götürecekti. Bu, Baresi’nin oynadı ğ ı son Ş ampi- yonlar Ligi finali olarak da kayıtlara geçiyordu. Milan, 1995-96 sezonunda Serie A’nın zirvesine geri dönüyordu. Böylece Baresi de kariyerindeki altıncı ve son Serie A ş ampiyonlu- ğ unu ya ş ıyordu. Ertesi sezonsa tecrübeli oyuncunun kariyerindeki son sezon oldu ve Milan’ın o esnada girdi ğ i kriz nedeniyle de kendisi bu son sezonunda San Siro’ya kupa alamadan veda etmek zorunda kaldı. Öyle ki, kırmızı-siyahlı ekip Serie A’da bir anda 11. sıraya kadar gerilemi ş , Ş ampiyonlar Ligi’ndeyse ilk turda Porto, Rosenborg ve Göte- borg ile birlikte yer aldı ğ ı grupta üçüncü sırada kalarak turnuvaya veda etmi ş ti. Baresi, futbolu bırakma kararını, 19 Ocak 1997’de kariyerinin 700. maçına çıktıktan sonra açıklamı ş tı. 1 Haziran 1997’de de Milan’ın San Siro’da Cagliari’ye 1-0 kaybetti ğ i kar ş ıla ş mada son resmî maçını oynadı. Aynı yıl 28 Ekim tarihin- deyse jübilesini yaptı. Ardında 20 yıllıkmuazzambir kariyer bırak- mı ş tı ve bunun içerisinde altı Serie A ş ampiyonlu ğ u, üç Ş ampiyon Ku- lüpler Kupası/ Ş ampiyonlar Ligi, üç UEFA Süper Kupası, iki Kıtalararası Kupa ve tabiî ki Dünya Kupalarında elde edilmi ş birer altın, gümü ş ve bronz madalya yer alıyordu. Milan kulübü de bumüthi ş kariyerin hakkını teslim edercesine, futbolu bırakmasının ardından Baresi’nin 6 numaralı formasını emekli ederek müzesine kaldıracaktı. 31 Temmuz 2006 günü ise Franco Baresi’nin vefat haberi dü ş tü ajans- lara. Büyük kaptan, bir yıl önce akci ğ erinden geçirdi ğ i ameliyat sonrasında çok zor günler ya ş amı ş ve gördü ğ a onkolojik tedavi de derdine derman olamayınca 66 ya ş ında aramızdan ayrılmı ş tı. 104