TamSaha 256. Sayı / Mart 2026

124 125 Sigurvinsson’un Belçika fut- bolunda bıraktı ğ ı olumlu izler, Belçika kulüplerinin gözlerini İ zlanda’ya çevirmesine de vesile olmu ş tu. Bu sayede 1978 yazında Lokeren kulübü, İ zlanda’nın Vikingur ekibin- den 17 ya ş ındaki Arnor Gudjohnsen’i renklerine ba ğ lıyordu. Hücuma yönelik orta saha ve forvet olarak görev yapan Gudjohnsen, Lokeren’de geçirdi ğ i be ş sezonda kendisini yeterince ispatlamasının ardındansa ülkenin en büyük kulübü Anderlecht’e transfer oldu. Anderlecht forması altında 1984’te UEFA Kupası’nda, 1990’da da Kupa Galipleri Kupası’nda final gören fakat kaybeden tarafta yer alan Gudjohnsen, Belçika için- deyse üç lig ve iki kupa ş am- piyonlu ğ u ya ş adı. Kariyerinin sonlarında gitti ğ i Borde- aux’daysa bir Ligue 2 ş ampi- yonlu ğ u gördü. Arnor’un kendisinden 17 ya ş küçük o ğ lu Eidur ise “boynuz kula ğ ı geçer” dercesine ba- basının izinden gitmekle kal- mayıp ondan daha da büyük ba ş arılar elde edecekti. Baba- o ğ ul, bir defasında millî for- mayı aynı anda giyme ş ansını dahi yakalamı ş lardı aslında ama 24 Nisan 1996’da Eston- ya’ya kar ş ı oynananmaçta teknik direktör Logi Olafsson, anla ş ılmaz bir biçimde Eidur’u Arnor’un yerine oyuna alınca futbol tarihinde e ş i benzeri olmayan bir olayın ya ş anması ihtimali ortadan kalkmı ş tı. Arnor daha sonraları kariye- rinde en çok üzüldü ğ ü olayın, o ğ luyla birlikte aynı anda millî takım adına oynayamamak oldu ğ unu da söyleyecekti. Arnor Gudjohnsen - İ zlanda Panama, 2022 Dünya Kupası’nda boy gösterene kadar futbol dünyasında adını neredeyse hiç duyuramamı ş bir ülkeydi. Bunun istisnasıysa 1990’larda Avrupa futbolunda adından hatırı sayılır derecede söz ettiren forvet oyuncusu Julio Dely Valdes’ti. İ kiz karde ş i Jorge ile birlikte futbola Panama’nın Atletico Colon takımında ba ş la- yan Julio Dely Valdes, 1988’de, 21 ya ş ındayken yine Jorge ile birlikte Arjantin’de alt liglerde mücadele eden Deportivo Para- guayo’ya transfer olmu ş tu. İ kiz karde ş ler, üç yıl sonraysa Uruguay’ın en önemli iki kulü- bünden biri konumundaki Nacional’e geçmi ş lerdi. İ kizlerin yolu 1993’te ayrılırken Julio Cagliari’ye, Jorge ise Japonya’nın Toshiba takımına transfer olu- yordu. Julio, Cagliari’de geçirdi ğ i iki sezonda Serie A’nın en gözde forvetlerinden birine dönü ş ecek ve bunun neticesinde 1995 yazında Paris St. Germain’e transfer olacaktı. Dely Valdes, kariyerinin en büyük ba ş arısını da burada ya ş aya- cak ve 1996’da Kupa Galipleri Kupası’nı kucaklayacaktı. 30 ya ş ına geldi ğ inde İ spanya’ya yelken açan Dely Valdes, buradaysa üç yıl Oviedo, üç yıl da Malaga for- maları giyecek ve ilerlemi ş ya ş ına ra ğ men altı sezonda 80’e yakın gol atarak adeta ikinci baharını ya ş ayacaktı. Dely Valdes, 2005’te Panama Millî Takımı’nın en büyük ba- ş arısında da pay sahibi olmu ş ve Panama, CONCACAF Altın Kupa’da final oynarken kad- roda yer almı ş , lâkin ABD’ye kar ş ı penaltılarla kaybedilen finalde forma giyememi ş ti. İ kizi Jorge ise söz konusu finalde penaltı kaçıran oyuncular arasındaydı. Julio Dely Valdes - Panama Karayiplerin güneyinde bir ada ülkesi olan Trinidad-Tobago, hem kriketin bölgedeki en popüler spor olması hemde ülke nüfusunun sadece 1.5 milyon civarında olması nedeniyle kaliteli futbolcu yeti ş - tirme ihtimali son derece dü ş ük bir ülkeydi. 1989’da Aston Villa’nın tek- nik direktörlü ğ ünü yapmakta olan GrahamTaylor’ın takımını Karayip- lere kampa götürdü ğ ü bir esnada 17 ya ş ındaki Dwight Yorke’u ke ş fet- mesi de hâliyle futbol dünyasındaki en enteresan transfer hikâyelerin- den biri sayılırdı. 1989’da Aston illa’nın rezerv takımına alınan ve yakla ş ık bir yıl içinde A takıma yükselen Yorke, hücumda hem anatta hemmerkezde oynayabilen komple bir forvetti. Aston Villa’da geçirdi ğ i dokuz yıla yakın sürede rakip filelere 100’e yakın gol gön- dermesinin ardındansa 1998 yı- lında, kendisini dünya çapında ş öhrete ula ş tıracak Manchester United’a transfer olmu ş tu. United’daki özellikle ilk iki sezo- nunda fırtına gibi esen Yorke, forvet hattında Andy Cole’la müthi ş bir uyumyakalamı ş tı ve Kırmızı Ş ey- tanların 1999’da Ş ampiyonlar Ligi, Premier Lig ve Federasyon Kupası üçlemesi yapmasında da önemli pay sahibiydi. 2000 ve 2001’de iki Premier Lig ş ampiyonlu ğ u daha gören Yorke, 2002’de United’dan ayrılmasının ardındansa Blackburn Rovers, BirminghamCity ve Sun- derland formaları da giydi. Yorke, Trinidad-Tobago Millî Takımı’nın 2006’da tarihinde ilk ve tek kez boy gösterdi ğ i Dünya Kupası’nda da ilerlemi ş ya ş ına ra ğ men kadroda yer almı ş tı. Dwight Yorke - Trinidad-Tobago Ermenistan futbolunun belki de yegâne ba ş arısı, Ararat kulübünün 1973 yılında SSCB’de hem lig hem de kupa ş ampiyonlu ğ u ya ş ama- sıydı. Ararat, ertesi sezon da Ş ampi- yon Kulüpler Kupası’nda müstakbel ş ampiyon Bayern Münih’le çeyrek finalde kar ş ıla ş mı ş fakat rakibine 0-2 ve 1-0’lık skorlarla elenmekten kurtulamamı ş tı. Öte yandan SSCB Millî Takımı’ndaysa Nikita Simon- yan (1950’ler) ve Khoren Oganes- yan (1980’ler) hâricinde düzenli forma giyebilen bir Ermeni kökenli oyuncu da olmamı ş tı. Ermenistan, 1991’de ba ğ ımsızlı ğ ını kazanıp ertesi yıl UEFA üyesi olmasının ardındansa kıtanın zayıf futbol ülkelerinden biri olmaktan öteye gidemedi. Ancak günümüzde hâlen Inter forması giymekte olan Hen- rikh Mkhitaryan’ın kariyeri, ülkesi- nin futboldaki kaderine neredeyse taban tabana zıt bir biçimde geçti. Henrikh’in babası Hamlet de 1980’lerde Ararat forması giymi ş olan bir futbolcuydu. Henrikh ise kariyerine Pyunik kulübünde ba ş - lamı ş tı. Hücuma dönük, hayli golcü bir orta saha oyuncusu olarak par- layan Henrikh Mkhitaryan, 2009’da henüz 20 ya ş ındayken Ukrayna’nın Metalurh Donetsk takımına trans- fer olmu ş , bir yıl sonra da ş ehrin esas o ğ lanı konumundaki Shakhtar Donetsk’e geçmi ş ti. Mkhitaryan, asıl çıkı ş ını da Shakhtar forması altında yaptı. Bu kulüpte geçirdi ğ i üç sezonda lig ve kupa çifte ş ampi- yonlu ğ u ya ş adı, hatta son sezo- nunda bunların yanına bir de Ukrayna Ligi Gol Krallı ğ ı ekledi ve bu sayede Borussia Dortmund’un yolunu tuttu. Almanya’da üç sezon geçirmesinin ardındansa rotayı Premier Lig’e çeviren Mkhitaryan, burada da dört yıl geçirirken Manc- hester United ve Arsenal formaları giydi; United ile 2017’de bir UEFA Avrupa Ligi ş ampiyonlu ğ u da ya- ş adı. 2019’daysa Roma’ya transfer oldu. Buradaki üçüncü ve son sezo- nundaysa UEFA Konferans Ligi’ni kazandı. 2022’de, ilerlemi ş ya ş ına ra ğ men Inter’e transfer olan Mkhi- taryan, burada da ba ş arılarına ye- nilerini eklemeyi bildi ve birer lig ve kupa ş ampiyonlu ğ u elde etti; ayrıca 2023 ve 2025 yıllarında Ş ampiyon- lar Ligi’nde final gördü. Mkhitaryan, 95 maçta attı ğ ı 32 golle Ermenistan Millî Takımı’nın en golcü oyuncusu olsa da bu forma altında herhangi bir uluslararası turnuvada oynama ş ansını elde edemedi. HenrikhMkhitaryan - Ermenistan