TamSaha 254. Sayı / Ocak 2026

rafını da zirveye ta ş ıdı. Özel hayatta pek de anla ş amadıkları bilinen Be- beto’nun çocu ğ u için yaptıkları gol sevinci tarihe geçti. İ sveç maçında savunmanın dev isimleri arasından süzülüp attı ğ ı kafa golü, o kısa boyuyla pozisyon alma konusunda nasıl bir sanatçı oldu ğ unu tümdün- yaya ö ğ retti. Finalde İ talya’ya kar ş ı penaltı noktasına yürürken geçti ğ i o elli adım, aslında gece hayatından antrenman kaçamaklarına, favela- lardan dünya zirvesine uzanan hayatının özetiydi. Roberto Baggio penaltıyı kaçırdı ğ ında Brezilya, 24 yıl sonra dördüncü kupasına uzanırken Romario bu zaferi, “Ezilmi ş bir ulus, açlıktan ölmek üzereyken bir tabak yeme ğ e kavu- ş uyordu” diyerek toplumsal bir bo- yuta ta ş ıdı. Ancak futbol kaderi, ona her zaman aynı cömertlikle yakla ş - madı. 1998 yılında sakatlı ğ ı nede- niyle teknik direktör Mario Zagallo ve yardımcısı Zico (Arthur Antunes Coimbra) tarafından kadrodan çıkarıldı ğ ında döktü ğ ü gözya ş ları, Brezilya futbol tarihinin en hüzünlü anlarından biri olarak kayıtlara geçti. 2002 yılında ise bu kez Luiz Felipe Scolari’nin disiplin duvarına çarptı. TümBrezilya halkının baskı- sına, hatta dönemin devlet ba ş ka- nının ricasına ra ğ men Scolari’nin katı tutumu de ğ i ş medi. Televizyon ekranlarında a ğ layarak özür dile- yen o dev, aslında sistemin bazen en yetenekliyi de ğ il, en uyumluyu tercih etti ğ inin canlı kanıtıydı. Elinde Ronaldo, Rivaldo, Ronaldinho gibi yetenekleri olan Scolari, Dünya Kupası’nı da kazanınca Romario tartı ş maları son buldu. Millî takıma vedası ise ş anına yara- ş ır bir ş ekilde 27 Nisan 2005 tari- hinde Guatemala’ya kar ş ı oynanan özel maçla gerçekle ş ti. 39 ya ş ında son kez giydi ğ i sarı formayla attı ğ ı golün ardından sahadan gözya ş la- rıyla ayrılan Romario, Brezilya futbolu için sadece bir golcüden fazlasını ifade ediyordu. O, Pele (Edson Arantes do Nascimento) sonrasında Brezilya futbolunun içine dü ş tü ğ ü o uzun süreli kimlik bunalımını bitiren, sahada özgüveni ve soka ğ ın sesini temsil eden adamdı. Bugün bile Brezilya futbol tarihi yazılırken onun adı, rakamla- rın çok ötesinde, bir ulusun özsaygısını yeniden kazandıran kahraman olarak en ba ş lara yazılıyor. Bininci golün gölgesinde siyaset 1995 yılında Barcelona’dan ayrıla- rak Flamengo’ya imza atması, Av- rupa futbolu için erken bir veda gibi görünse de Romario için bu, kökle- rine ve o çok sevdi ğ i Rio de Janeiro sahillerine dönü ş ün habercisiydi. Brezilya kulüpleriyle kazandı ğ ı ba ş arılar, onun sadece Avrupa’da de ğ il, Güney Amerika futbolunda da ne kadar baskın bir figür oldu ğ unun kanıtıdır. Flamengo ile 1996 ve 1999 yıllarında Rio de Janeiro Eyalet Ş ampiyonlu ğ u sevinci ya ş arken 1999’da Copa Mercosur ş ampiyon- lu ğ uyla kıtasal bir zafer elde etti. Asıl büyük geri dönü ş ünü ise efsa- nele ş ti ğ i kulüp olan Vasco da Gama ile gerçekle ş tirdi. 2000 yılında hem 94 95 Brezilya Ligi ş ampiyonlu ğ u hemde ikinci kez Copa Mercosur kupasını kaldıran Romario, o yıl sergiledi ğ i performansla Güney Amerika’da “Yılın Futbolcusu” seçildi. Özellikle Mercosur finalinde Palmeiras kar ş ı- sında 3-0 geriden gelip 4-3 kazan- dıkları maçta yaptı ğ ı hat-trick, Brezilya futbol tarihinin en unutul- maz geri dönü ş lerinden biri olarak kayıtlara geçti. Kariyerinin son yıllarında ise heybesinde tek bir büyük “takıntı” vardı: Bininci gol. İ statistikçilerin altyapı maçlarını ve hazırlık kar ş ı- la ş malarını da hesaba kattı ğ ı için ele ş tirdi ğ i bu süreç, 20 Mayıs 2007’de São Januário Stadı’nda ta- rihî bir ana dönü ş tü. Vasco da Gama formasıyla Sport Recife’ye kar ş ı kazanılan penaltıda topun ba ş ına geçti ğ inde Brezilya’da zaman dur- mu ş tu. Top a ğ larla bulu ş tu ğ unda oyunun yirmi dakika durması ve sahanın bir karnaval alanına dönmesi, o sayının bilimsel ger- çekli ğ inden ziyade ulusun ona olan sevgisinin göstergesiydi. Romario’nun kendi gönül defterine göre ula ş tı ğ ı bu 1000 rakamı, bir insanın kendine ve oyununa olan sarsılmaz inancının göstergesi. Stadyumun giri ş ine heykeli dikilen efsane, tarihe adını bir kez daha yazdırdı. Hikâyesi ye ş il sahalarda noktalan- madı. Siyaset arenası, Romario’nun ba ş ına buyruk ve do ğ rucu karakte- rinin bir ba ş ka dı ş avurum sahası oldu. 2010 yılında Temsilciler Meclisi’ne giren, ardından 2014 yı- lında Rio de Janeiro’yu temsilen Senato’ya en yüksek oyla seçilen Sambacı efsane için rakipler artık savunma oyuncuları de ğ il, sistemin devasa bürokratlarıydı. Özellikle kendi ülkesinde düzenle- nen 2014 Dünya Kupası organizas- yonundaki yolsuzluk iddialarının üzerine korkusuzca gitmesi ve FIFA’nın kapalı kapılar ardındaki düzenine kar ş ı bayrak açması, onun sadece popüler bir figür de ğ il, toplumsal bir vicdan oldu ğ unu gös- terdi. Gece hayatına olan tutkusunu gizlemeyen o asi karakter, gündüz- leri Senato kürsüsünde ülkesinin spor politikalarını ve engelli hakla- rını savunan keskin bir siyasetçiye dönü ş tü. 2024 yılına geldi ğ imizde ise futbol dünyası e ş ine az rastlanır bir ana tanıklık etti. 58 ya ş ındaki Romario, ba ş kanı oldu ğ u America-RJ kulü- bünde, o ğ lu Romarinho ile aynı sahayı payla ş abilmek için profes- yonel lisans çıkararak sahalara geri döndü. Bu hamle sadece bir halkla ili ş kiler çalı ş ması de ğ il, içindeki o bitmek bilmeyen oyun tutkusu- nun son kıvılcımıydı. Ş u anda hâlâ senatörlük görevini yürüten ve Brezilya futbolunun ş e ff afla ş ması içinmücadelesini sürdüren Romario, hayatı kendi kurallarıyla oynamaya devam ediyor. Ayak ucuyla topu dürttü ğ ü o ilk favela maçından Senato’daki son konu ş masına kadar hep aynı Romario. O, futbolun sadece bir atletizmya da taktikmeselesi de ğ il, bir samimiyet ve karakter meselesi oldu ğ unu da kanıtlayan isimlerden. Bugün geriye dönüp hikâyesini yazmaya çalı ş tı ğ ımızda gördü ğ ü- müz ş ey sadece istatistikleri de ğ il; bir metrekarelik alanda mucizeler yaratan, hüzne ve kibre aynı anda kafa tutan, futbol tarihinin boyu bücür ama kalbi dev ismi. Mazinho, Bebeto ve Romario’nun 3-2 kazanılan çeyrek finaldeki Hollandamaçında ya ş adıkları unutulmaz ‘bebek sallama’ sevinci. Romario ve o ğ lu Romarinho...