TamSaha 253. Sayı / Aralık 2025

Manolo González Bir co ğ rafyanın karakteri İ ki meslek, tek hayal 93 92 Bazı hikâyeler, insanın kaderini tek bir kelimeyle anlatır; emek. Espanyol’un teknik direktörü Manolo González için bu kelime, yıllarca bir otobüs direksiyonunun ardında anlambuldu. Bir zamanlar sabahın erken saatlerinde Barselona trafi ğ inde insanları i ş lerine ta ş ıyan bir ş ofördü. Yorgun ama kararlıydı… Direksiyonun ba ş ında sessizce, bir günmutlaka ba ş ka bir yolculu ğ a çıkaca ğ ının farkındaydı. Yıllar sonra, o yolculuk onu LaLiga’nın kenar çizgisine kadar getirecekti. 1 Burç Tuna 979’da, İ spanya’nın kuzeybatısın- daki Galicia da ğ larında, Folgoso do Courel adlı küçük bir köyde dünyaya geldi. UNESCO tarafından Biyosfer Rezervi ilân edilen bu bölge, do ğ a ile insanın birbirine zarar vermeden ya ş adı ğ ı ender yerlerden biridir. Sert iklimin, ta ş yolların ve sessiz ama dirençli bir sabrın co ğ rafya- sıdır orası. Manolo da o sabrın çocu ğ uydu. Ya ş amın her alanında aynı dengeyi, aynı kararlılı ğ ı ta ş ıdı. Do ğ du ğ u toprakların sessiz gücü, onun karakterine i ş lemi ş ti. Tıpkı o da ğ lar gibi e ğ ilmeden, ama acele etmeden yol aldı… Çalı- ş arak, ö ğ renerek, vazgeçmeden… Çocuk ya ş ta ailesiyle birlikte Barselona’ya ta ş ındı. Annesi, Calle Valencia’da küçük bir restoran i ş letiyordu. Bu dengeyi ş ehirde de sürdürdü; genç Manolo burada hemhayatın hemde futbolun temposunu ö ğ rendi. Takım arkada ş ları ona “Stoich- kov” derdi; çünkü Bulgar yıldız gibi hırslı ve bazen de fazla ate ş - liydi. Kendi deyimiyle, “oyuncu olarak sahip olmadı ğ ı sabrı, yıllar sonra bir teknik direktör olarak kazandı.” Sabahları TUSGSAL ş irketinin Badalona–Barselona hattında belediye otobüsü kullanıyordu. Aynı günün ak ş amında antren- man sahalarına gidiyor, genç futbolcularla ilgileniyordu. Uykusuz geceler, uzun vardiyalar ve çamurlu sahalar... Yorgunlu ğ u hiç ş ikâyete dönü ş - türmedi. Çünkü ona göre hayat, direksiyonla sahayı birbirine ba ğ layan uzun bir yoldu. Yollar de ğ i ş ti ama direksiyon hep aynı kararlılıkla onun ellerindeydi. Arkada ş ı Gabri García o yılları ş öyle anlatıyor: “Manolo’yu o günlerden tanırım. İ kimiz de en altlardan geldik, aynı duraklardamola verdik. Onun enerjisi o zaman da fark- lıydı; sanki yolda ama bir yere yeti ş me tela ş ında de ğ ildi, çünkü o zaten ne yaptı ğ ını biliyordu.” Manolo’nun Espanyol’a ilk geldi ğ i gün kurdu ğ u cümle, o yılların özeti gibiydi: “Espanyol seni ça ğ ırırsa, gerisi önemli de ğ ildir.” Direksiyonu bırakma viraj geçicidir