TamSaha 257. Sayı / Nisan 2026

aileme, “Farklı ş ehirlerden oyuncu topluyoruz. Okul takımında ş ampi- yon olup yurt dı ş ında ülkemizi tem- sil etme ş ansımız var. Kızınız çok yetenekli. Lütfen izin verin.” diyor. Annemve babamkonuyu kendi aralarında isti ş are ediyorlar. Ben daha çok küçü ğ üm tabiî o zaman. Çi ğ demBelci, Selma İ zta ş o dönem- ler benimkaptanlarımdı. Murat Hoca teklifi yaptıktan sonra İ stan- bul’a dönüyor. Babamönce iste- medi. Çünkü çok küçük ya ş ta ailemden ayrılıp İ stanbul’a gidece- ğ im. Babam istemeyince ben sürekli a ğ lamaya ba ş ladım. Nihaye- tinde annem, babamı bir ş ekilde ikna etti ve İ stanbul’un yolunu tut- tum. Lise 2’yi İ stanbul’da okudum. Ebru Topçu ve Eda Karata ş ’la aynı okuldaydık. O zamanlar Ebru Topçu ile Murat Hocanın babaannesinin evinde kalıyorduk. Hoca da böyle bir iyilik yapmı ş tı bize. O sene çok iyi sporcular olarak okul takımında bir araya geldik. Kocaeli ile yarı ş ı- yorduk. Kocaeli’nin de takımı çok iyiydi. Gülbin Hız’ların oldu ğ u dönemdi. Ş ampiyon olan takım Brezilya’ya dünya ş ampiyonasına gidecekti. Biz o sene ikinci olmu ş - tuk, Brezilya’ya Gülbin’ler gitmi ş ti. O senenin sonunda Ebru ile birlikte Kdz. Ere ğ li Belediyespor’a transfer olduk. İ stanbul’da Lise 3’ü okuyor- duk ama Ere ğ li’de futbol oynuyor- duk. Okul takımında da forma giyiyordum tabiî İ stanbul’da… Ere ğ li’de 5 sene oynadım. Son iki senemde Ere ğ li Lisesi’nde okudum. Lise bitince Zonguldak Bülent Ecevit Üniversitesi’ni kazandım. Ere ğ li’ye yakın olsun, rahat gidip geleyim istedim. Beden E ğ itimi ve Spor Yüksek Okulu’nda okudum. Hatta sınavlarına bile zar zor yeti- ş erek kazanmı ş tım. Üniversiteyi de Ere ğ li’de oynarken bitirdim. Peki, Ere ğ li’den sonra ne oldu? Trabzon İ dmanoca ğ ı’na transfer oldum. 1 sene oynadım. Sonra tek- rar Ere ğ li’ye geri döndüm. 2 senenin ardından ALG Spor’a geçtim. Ben ALG’ye gitti ğ imde ALG son ş ampi- yondu. Bu sayede direkt olarak Ş ampiyonlar Ligi’nde forma giyebil- dim. ALG’den sonra Ankara Büyük- ş ehir Belediyesi FOMGET’e transfer oldum. Son 5 yıldır da bu takımda forma giyiyorum. İ ki ş ampiyonlu- ğ umvar. Kadın futbolunun çilesini çekmi ş bir oyuncusun. Son 5 yılda ülke- mizde kadın futbolu büyük bir sıçrama yaptı. Sen de bunu direkt olarak ya ş adın. Bu süreci bize nasıl anlatırsın? Söyledi ğ iniz gibi ba ş langıç yılları- mızda gerçekten de çok sıkıntılar çektik. Maddî ve manevî hiçbir ş ey kazanmadık. Aslında sadece saf oyun sevgisi için oynadık. Ama son 4-5 yılda çok farklı bir konuma geldi kadın futbolu. Daha da iyi olmalı. Avrupa’ya göre hâlen daha gerideyiz maalesef. Cefasını çok çektik; sefasını son 3-4 senedir görebiliyoruz. Umuyorumdaha da yukarı çıkar ve daha iyi ş artlara kavu ş uruz. Ş u anki AMillî Takımımızı olu ş tu- ran oyuncular, senin beraber büyü- dü ğ ün isimler. Millî Takım sürecini en ba ş ından itibaren bize nasıl ifade edersin? Millî Takımlara U19’da ba ş lamı ş tım. İ lk olarak Taygun ErdemHocam ta- rafından ça ğ ırıldım. Ogün Temizka- no ğ lu Hocamda ça ğ ırdı beni. Kadın AMillî Takımkampına ilk Mustafa Gülen Hocamdavet etmi ş ti. Ama sonra bir rahatsızlık ya ş adımve gelememeye ba ş ladım. O zaman en küçüklerden birisi bendim. Rahatsızlı ğ ımdan dolayı ara verdim. Sonra uzunca bir süre gelemedim. Performansı yakalamak kolay olmuyor. İ lk fırsatı yakalayıp da de- ğ erlendiremeyince bir sonraki ş ans zor geliyor. Ben de sabırla bekledim. Mustafa Hocadan sonra beni ilk kez Necla Hocam ça ğ ırdı sa ğ olsun. Onunla beraber Millî Takım’a geri döndüm. Millî Takım’a ilk ça ğ ırıldı ğ ında seni destekleyen annen ve zar zor izin veren baban nasıl tepkiler verdi? İ lk zamanlar babam çok destek vermiyordu. Ama Millî Takım’a ilk kez ça ğ rılınca annemi aradım hemen. Hâlâ da ilk anneme söyle- rim. Annemde daha önce sporla ilgilenmi ş . Atletizmyapmı ş . Burada duralımve annenin atle- tizmhayatından biraz konu ş alım… Annemve babamAdıyaman’da bü- yümü ş ler. Annem ş u an 53 ya ş ında. Küçük ya ş ta Adıyaman’da okul takımında atletizmyapıyor ve il bazında madalyalar kazanıyor. Bu sebeple spora çok yatkın bir insan. Sanırımhırsı ve mücadeleyi an- nemden aldım. Millî Takım’a gitti- ğ imi ilk ö ğ rendiklerinde çok sevin- diler. Böyle bir ba ş arıyı beklemiyor- lar ve bu nedenle okuluma a ğ ırlık vermemi istiyorlardı. Babamın da millî oyuncu oldu ğ umu ö ğ rendi- ğ inde çok sevindi ğ ini söyleyebili- rim. Kolunda iki ş ampiyonluk bilezi ğ i olan, Kadın AMillî Takımı’nda oy- nayan bir Ba ş ak var artık. Bugün rü ş tünü tamamen ispatlamı ş kızlarına ne diyorlar? İ ki ş ampiyonluk, üç Ş ampiyonlar Ligi sezonu ya ş adım. Bugün önce babam arıyor, “Kızımmaçların yayını var mı?” diye soruyor. Maç bitiyor, önce babam arıyor. Maçlara geliyor ve beni izliyorlar. Bazen beni ele ş tirdi ğ i de oluyor. Ama genellikle “Canını sakın sıkma, üzülme” diye telkinde bulunuyor. 2027 FIFA Kadınlar Dünya Kupası Avrupa Elemeleri B Ligi 2. Grup’ta Malta, Kuzey İ rlanda ve İ sviçre ile mücadele ediyoruz. Grubu nasıl de ğ erlendirirsin? Aslında çok zor bir grupta de ğ iliz ve play-o ff oynayabilece ğ iz. Burada olmayı çok istiyorduk. Kadın AMillî Takımımızın son yıllardaki yükse- li ş i zaten ortada. Büyük bir seviye atladık. C Ligi’ne tamamen veda ettik. B Ligi’nde üçüncü sezonu- muzu geçiriyoruz. Büyük imkânsız- lıklar içinde, resmen çile çekerek, elleriyle, tırnaklarıyla kazıya kazıya buraya gelmi ş oyunculardan kurulu bir takımız. Kadın futbolunun hızlı yükselmesinin lokomotifi ş üphesiz ki AMillî Takımve Necla Hoca ile ekibi…Millî Takımba ş arı elde ettikçe gören her yatırımcı buraya yatırımyapmaya ba ş ladı. Kadın futbolu bu sayede daha da geli ş iyor. Bir kırılma ya ş adık. “Kadın futbol mu oynar?” algısı tamamen yıkıldı. “ Kadın AMillî Takımkampına ilkMustafa Gülen Hocamdavet etmi ş ti. Ama sonra bir rahatsızlık ya ş adımve gelememeye ba ş ladım. İ lk fırsatı yakalayıp da de ğ erlendiremeyince bir sonraki ş ans zor geliyor. Ben de sabırla bekledim. Sonra Necla Hocam ça ğ ırdı sa ğ olsun. 130 131